Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/708 E., 2024/7748 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 15 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/708
- Karar No
- 2024/7748
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 30.04.2013 kesinleşme tarihli Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1208 Esas ve 2013/334 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 2 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 17.03.2014 kesinleşme tarihli Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/208 Esas ve 2012/287 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması, bu ilâmda ikinci kez tekerrür şartları oluşmamasına rağmen sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması ve ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanması nedeni ile koşullu salıverilme hükümlerinin sanık hakkında...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 30.04.2013 kesinleşme tarihli Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1208 Esas ve 2013/334 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 2 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 17.03.2014 kesinleşme tarihli Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/208 Esas ve 2012/287 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması, bu ilâmda ikinci kez tekerrür şartları oluşmamasına rağmen sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması ve ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanması nedeni ile koşullu salıverilme hükümlerinin sanık hakkında...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2658 E., 2024/7751 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4894 E., 2024/7750 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4751 E., 2024/7749 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/609 E., 2024/7747 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6269 E., 2024/7746 K.15 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14062 E., 2024/7745 K.15 Mayıs 2024