Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8506 E., 2024/3764 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/266 E., 2016/296 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2013/266 Esas, 2016/296 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Hükümlünün 08.09.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğu ve eski hâle getirme ve temyiz isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümlünün SEGBİS suretiyle dinlenildiği son celse kararın kendisine tefhim edildiği, ancak 5271 sayılı Kanun'un 263.maddesine aykırı şekilde cezaevinden temyiz prosedürünün açıklanmadığı, bu sebeple kararın usûlsüz tefhim edildiğinin kabulünün gerektiği, ancak her ne kadar hükümlüye belirtilen şekilde usûlüne uygun olarak bir tefhim işlemi gerçekleştirilmemiş ise de, dosya arasında mevcut 02.01.2017, 13.01.2017, 21.08.2017, 30.09.2020 ve 03.03.2022 tarihli dilekçeler ile sanığın uzlaşma yasasından faydalanma talebinde bulunduğunun ve Mahkemesince 03.01.2017, 05.11.2020 ve 08.03.2020 tarihli ek kararlar ile taleplerin reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında sanığın 02.01.2017 tarihinden itibaren 7201 sayılı Kanun'un 32/1.