Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22607 E., 2024/1552 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/532 E., 2016/383 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz isteğinin; sanığın sözlerinin hakaret olarak kabul edilmesine rağmen hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik,
2. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanık hakkında suçun yasal unsurlarının bulunmaması ve suçun oluşmaması gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik, olduğu belirlenmiştir.