Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/418 E., 2024/2346 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 26 Şubat 2024
- Esas No
- 2023/418
- Karar No
- 2024/2346
- Konu
- Hakaret
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/1068 E., 2018/701 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karara ilişkin tebligatın bildirdiği en son adresi ile aynı olan Merkezi Nüfus İdare Sistemi adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın asıl karara yönelik 26.07.2022 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 02.09.2022 tarihli ek kararın kaldırılarak ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.
SAYISI : 2017/1068 E., 2018/701 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karara ilişkin tebligatın bildirdiği en son adresi ile aynı olan Merkezi Nüfus İdare Sistemi adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın asıl karara yönelik 26.07.2022 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 02.09.2022 tarihli ek kararın kaldırılarak ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/4836 E., 2024/1119 K.26 Şubat 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/1477 E., 2024/3593 K.26 Şubat 2024
- Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/6617 E., 2024/1120 K.26 Şubat 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/6724 E., 2024/2221 K.26 Şubat 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/10142 E., 2024/2220 K.26 Şubat 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26263 E., 2024/2219 K.26 Şubat 2024