Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/5886 E., 2024/10725 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/16 Esas, 2019/148 Karar
ŞİKAYETÇİ : ...
SUÇ : Rüşvet verme
HÜKÜM : Eylemin zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanmaya azmettirme suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, Karayolları Genel Müdürlüğünün sanığa yüklenen rüşvet verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre doğrudan zarar görmediğinden kamu davasında katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, vekili aracılığıyla yapmış olduğu temyiz isteminin bu yönden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, başvurunun kapsamına göre incelemenin; sanığın kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Kanun'un 257/1.