Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10166 E., 2024/11718 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 5 Kasım 2024
- Esas No
- 2023/10166
- Karar No
- 2024/11718
- Konu
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/314 E., 2021/756 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 01.06.2020 tarihli, 2019/10200 Esas ve 2020/6176 Karar sayılı ilamı ile uzlaşma nedeniyle bozma kararı verilmesi üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, sadece bir müşteki ile uzlaşma işleminin yapıldığı ve müştekinin uzlaşmayı kabul etmemesi üzerine uzlaşmanın sağlanamadığı şeklinde rapor düzenlendiği, her ne kadar ilk derece Mahkemesince de "müştekilerden birinin uzlaşmaması halinde uzlaşmanın sağlanamayacağı" gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmişse de her mağdur yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerektiği, uzlaşma teklifi götürülmeyen diğer müştekiler yönünden uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, uzlaşmayı kabul etmeyen müşteki yönünden tehdit...
SAYISI : 2020/314 E., 2021/756 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 01.06.2020 tarihli, 2019/10200 Esas ve 2020/6176 Karar sayılı ilamı ile uzlaşma nedeniyle bozma kararı verilmesi üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, sadece bir müşteki ile uzlaşma işleminin yapıldığı ve müştekinin uzlaşmayı kabul etmemesi üzerine uzlaşmanın sağlanamadığı şeklinde rapor düzenlendiği, her ne kadar ilk derece Mahkemesince de "müştekilerden birinin uzlaşmaması halinde uzlaşmanın sağlanamayacağı" gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmişse de her mağdur yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerektiği, uzlaşma teklifi götürülmeyen diğer müştekiler yönünden uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, uzlaşmayı kabul etmeyen müşteki yönünden tehdit...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10605 E., 2024/11819 K.5 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10076 E., 2024/11818 K.5 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10902 E., 2024/11817 K.5 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9998 E., 2024/11717 K.5 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11078 E., 2024/11716 K.5 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9995 E., 2024/11715 K.5 Kasım 2024