Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4043 E., 2024/690 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/245 E., 2015/1071 K.
Sanık hakkında üzerine atılı suçtan doğrudan verilen adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. maddesi uyarınca temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bismil Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4,43/2 ve 106/2-a,43/2,53 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Bismil Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2013/245 Esas,2015/1071 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4,43/2,62,52/2-4 maddeleri uyarınca 2.180,00 TL doğrudan adli para; tehdit suçundan ise aynı Kanun'un...