Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5462 E., 2024/802 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 18 Ocak 2024
- Esas No
- 2023/5462
- Karar No
- 2024/802
- Konu
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/121 E., 2016/133 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; katılan ... ile sanık ...'ın aynı köylü oldukları ve olay öncesinde katılanın, sanığa borç para verdiği, olay günü ve öncesinde sanığın gerek telefon ile arayıp gerekse sanığın iş yerine gelerek alacağını istediği, olay günü de önce telefon ile aradığı ve daha sonrasında katılanın iş yerine giderek elinde bulunduğu anlaşılan ancak ele geçmeyen tabancayı katılana doğrulttuğu, bunu gören katılan ve iş yerinde çalışan tanıkların tezgahın arkasına saklandığı, daha sonrasında katılan ve tanığın ayağa kalkması üzereni dükkandaki kalabalığı gören sanığın kendiliğinden olay yerini terk ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hukuki...
SAYISI : 2015/121 E., 2016/133 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; katılan ... ile sanık ...'ın aynı köylü oldukları ve olay öncesinde katılanın, sanığa borç para verdiği, olay günü ve öncesinde sanığın gerek telefon ile arayıp gerekse sanığın iş yerine gelerek alacağını istediği, olay günü de önce telefon ile aradığı ve daha sonrasında katılanın iş yerine giderek elinde bulunduğu anlaşılan ancak ele geçmeyen tabancayı katılana doğrulttuğu, bunu gören katılan ve iş yerinde çalışan tanıkların tezgahın arkasına saklandığı, daha sonrasında katılan ve tanığın ayağa kalkması üzereni dükkandaki kalabalığı gören sanığın kendiliğinden olay yerini terk ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hukuki...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4063 E., 2024/797 K.18 Ocak 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/3570 E., 2024/798 K.18 Ocak 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7147 E., 2024/800 K.18 Ocak 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7142 E., 2024/803 K.18 Ocak 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/6960 E., 2024/804 K.18 Ocak 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7125 E., 2024/805 K.18 Ocak 2024