Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9095 E., 2024/11257 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/9095
- Karar No
- 2024/11257
- Konu
- Silahla tehdit
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/552 E., 2019/418 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımın sanık hakkında suçun işlendiği 03.06.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322.
SAYISI : 2019/552 E., 2019/418 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımın sanık hakkında suçun işlendiği 03.06.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9066 E., 2024/11175 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9063 E., 2024/11174 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/15134 E., 2024/11259 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/816 E., 2024/11255 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/1250 E., 2024/11254 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/1249 E., 2024/11253 K.24 Ekim 2024