Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2890 E., 2024/8702 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 13 Kasım 2024
- Esas No
- 2022/2890
- Karar No
- 2024/8702
- Konu
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2172 E,2021/1659 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2023 tarihli ve 2022/540 E. 2023/504 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suç vasfına yönelik temyiz kanun yoluna başvurulması halinde ceza miktarı itibari ile temyize tabi olmayan hükümlerin temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının temyizinin "suç vasfına" ilişkin olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.
SAYISI : 2019/2172 E,2021/1659 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2023 tarihli ve 2022/540 E. 2023/504 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suç vasfına yönelik temyiz kanun yoluna başvurulması halinde ceza miktarı itibari ile temyize tabi olmayan hükümlerin temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının temyizinin "suç vasfına" ilişkin olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4986 E., 2024/8706 K.13 Kasım 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4149 E., 2024/8704 K.13 Kasım 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/23915 E., 2024/8703 K.13 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2024/4092 E., 2024/6200 K.13 Kasım 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4400 E., 2024/8699 K.13 Kasım 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12997 E., 2024/8698 K.13 Kasım 2024