Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13138 E., 2024/6272 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/174 E., 2015/554 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/174 Esas, 2015/554 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın farklı tarihlerde katılanı öpmeye çalışmak ve göğüslerini ellemek suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği kabulüyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Üzerine atılı suçu işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.