Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13345 E., 2024/6154 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/498 E., 2020/5 K.
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2012/964 Esas, 2013/726 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.04.2019 tarihli ve 2016/2017 Esas, 2019/9335 Karar sayılı kararı ile; "Katılan mağdurenin, çalıştığı restorantta yaşadığı olay sonrası başından geçenleri anılan yerde işe girmesine aracılık eden aile dostu Ramazan'a anlattığını beyan etmesi karşısında, Ramazan'ın temin edilip, tanık sıfatıyla dinlendikten ve olayın gerçekleştiği...