Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13533 E., 2024/4771 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/184 E., 2015/401 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
Sanığın eşinin kardeşi olan katılan mağdurenin yattığı odaya girerek yanına uzandığı, dudaklarını öptüğü, göğüslerini, vajinasını ve anüsünü okşadığı, sabahları katılan mağdureyi boş bir odaya kapatarak aynı cinsel davranışları gerçekleştirdiği, bunları yaparken katılan mağdureye "Bunları başkalarına anlatırsan seni öldürürüm" dediği, katılan mağdurenin ağzını kapattığı iddiasıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/184 Esas, 2015/401 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II.