Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14307 E., 2024/5990 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/439 E., 2016/124 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 109/2, 109/3-b-f, 109/5. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/439 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile;
a) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73/4, 104/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşmesine,
b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.
2.