Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16107 E., 2024/9999 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/29 E., 2016/155 K.
ŞİKAYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi Bakanlık vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2015/29 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararının, şikayetçi Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan katılanlara tebliğe çıkarıldığı ancak bir kısım tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanun'u (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının
anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu ve öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata MERNİS şerhi düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekliliği...