Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16434 E., 2024/6377 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/720 E., 2016/248 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/720 E, 2016/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2- (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz İsteği
Özetle, sanık hakkında beraat kararı verilmesine rağmen vekalet ücreti takdir edilmemesi nedeniyle kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1136 sayılı Avukatlık Kanununun 164 ve 168. maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.