Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16589 E., 2024/5761 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/8 E., 2016/157 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2016/8 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın Temyiz İsteği
Eksik araştırma ile karar verildiğine, aşamalardaki beyanlarının dikkate alınmadan beraat hükmü kurulduğuna, verilen kararın adeta sanığı ödüllendirilmesi mahiyetinde olduğuna, usul ve kanuna aykırı beraat hükmünün bozulması ve sanığın cezalandırılması yönünde karar verilmesi gerektiğine...