Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17967 E., 2024/5760 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/100 E., 2016/253 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/100 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak...