Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17010 E., 2024/8785 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/312 E., 2016/146 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a, 103/1-1.cümle, 32/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli ve 2015/312 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/3-a bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdure beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğine dair rapor alınması gerektiğine, mağdure anlatımının tanık beyanları...