Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17416 E., 2024/6280 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/243 E., 2016/37 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın, aynı iş yerinde çalıştığı katılanla zorla organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği ve sonrasında katılanı tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın Vekilinin Temyiz İstemi
Katılanın olayın duyulmasını istemediği için intikali geç gerçekleştirdiğine, sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
A.