Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18141 E., 2024/8126 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/291 E., 2016/139 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi ile mağdurenin dokuz-on yaşlarında bulunduğu ve fiilen ruhsal yönden mukavemete muktedir olmadığı dönemde babası olan sanığın birden fazla kez cinsel organını mağdurenin çıplak haldeki cinsel organına ve anüsüne sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemleri neticesinde, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
A.