Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18427 E., 2024/8784 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Ekim 2024
- Esas No
- 2021/18427
- Karar No
- 2024/8784
- Konu
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/360 E., 2016/152 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği
Sübuta, suç vasfına, mahkumiyete yeterli kesin, inandırıcı delil bulunmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 26/2. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III.
SAYISI : 2015/360 E., 2016/152 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği
Sübuta, suç vasfına, mahkumiyete yeterli kesin, inandırıcı delil bulunmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 26/2. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/5124 E., 2024/8828 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17082 E., 2024/8787 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9649 E., 2024/15060 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17867 E., 2024/8772 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17107 E., 2024/8790 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/24172 E., 2024/8827 K.17 Ekim 2024