Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18810 E., 2024/8440 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1046 E., 2016/512 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Reyhanlı 1 Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/1046 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-(e) maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle; olayın sübut bulduğuna, beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle atılı suçtan kurulan beraat hükmünün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.
III.