Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/24639 E., 2024/4022 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/1861 E., 2018/397 K.
Katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesin olarak verilen karara karşı da temyiz isteminde bulundukları anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2017 tarihli ve 2011/655 Esas, 2017/179 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci...