Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5547 E., 2024/3699 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/137 E., 2015/23 K.
Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden: sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY OLGULAR
1.İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2013/137 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararı ile; sanığın araba ile dolaşmak bahanesi ile dışarı çıkardığı öz kızı olan mağdureyle araç içerisinde birlikte bira içtikleri, mağdureye yaklaşmaya başlaması üzerine mağdurenin rahatsız olarak arabadan inmek istediği, sanığın mağdureyi kolundan tutarak tekrar araca bindirdiği, mağdureye cep telefonundan...