Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9921 E., 2024/3698 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/12 E., 2015/250 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın tehdit ettiği katılan mağdurenin internet ortamında soyunmasını sağladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli, 2015/12 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile; atılı çocuğun cinsel istismarı ve şantaj suçlarını işleyen şahıs olduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.05.2019 tarihli ve 14-2015/405751 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II.