Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6786 E., 2024/6463 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararı ile sanığın, olay tarihlerinde on üç yaşında olan ve hakkındaki heyet raporuna göre hafif derecede zihinsel engelli olan mağdureyi gezdirme bahanesiyle kandırarak yönetimindeki minibüsle Adıyaman şehir merkezi içinde ve dışında bulunan muhtelif yerlere götürdüğü, mağdureye cep telefonu, sim kart ve para verdiği ve götürdüğü yerlerde farklı zamanlarda birden fazla kez mağdurenin dudağını, yüz ve boyun bölgesini öpüp bacaklarını okşadığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un(5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişiklik sonrası hali ile 103/1-c1,43/1, 62/1 ve 53/1...