Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6954 E., 2024/5186 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında katılan mağdurelere karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza
Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2015/142 Esas, 2015/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdure Sümeyye Şerife'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan; 103/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdure Ayşe Sıla'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.