Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14746 E., 2024/5182 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/251 E., 2015/357 K.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin, hükmedilen ceza miktarlarına ve süresinden sonra talep edilmiş olmasına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/251 Esas, 2015/357 Karar sayılı kararıyla birbirleri ile sevgili olan sanıkların, katılanı sanık ...'ın işyerine zorla getirdikten sonra kepenkleri kapattıkları, her iki sanığın katılanı darp etme, saçını çekme ve yüzünü tırmalamak suretiyle katılanın elbisesini yırtıp zorla oral ve anal yoldan cinsel ilişkiye girmeye çalıştıkları şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerde, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk...