Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9233 E., 2024/4433 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/560 E., 2015/98 K.
Sanıklar hakkında kurulan hüküm ile ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 103/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,62/1. maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2,29,62/1,52/2,4 maddesi uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 10.08.2015 tarihli ek karar ile de temyiz isteğinin hükmün kesin olduğundan bahisle reddine dair karar verilmiştir.
2.