Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9594 E., 2024/4303 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/311 E., 2015/867 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, zeka özürlü olan ve suç tarihinde markette alış veriş yapan mağdureyi,önce para göstererek sonrasında ise bıçak çekip "Seni öldürürüm, eve gideceğiz aşkım" diyerek, sarılarak öptüğü, göğüslerini okşadığı, bu esnada da bıçağı karın boşluğuna dayamak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1,3-a-d, 54 ve 53. üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile 5271 sayılı Kanun’un 223/1-2(e), 230/2. maddeleri gereğince beraatine karar verilmiştir.
2.