Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9657 E., 2024/4532 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/486 E., 2015/433 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-c,2. maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.
2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/486 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek katılanların şikayetten vazgeçmesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/4.