Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9897 E., 2024/4482 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/222 E., 2015/207 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2015 tarihli ve 2015/3579 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2 ve 109/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.
2.Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli, 2015/222 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi yanında tutmak suretiyle değişik tarihlerde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı şeklinde kabul edilen olayda, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 53, 62 ve 53.