Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/4258 E., 2024/7848 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1112 E., 2024/78 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/196 E., 2022/102 K.
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.05.1993 tarihinden 21.03.2011 tarihine kadar davalıya ait işyerinde en son şube müdürü olarak çalıştığını, 25.08.1994-21.03.2011 tarihleri arasındaki çalışmasında acente olarak gösterildiğini ve bu şekilde çalışmaya zorlandığını, ancak bu dönemde dahi işçi olduğunun İzmir 4. İş Mahkemesinin 2013/583 Esas ve 2015/766 Karar sayılı işçilik alacakları dosyası ile sabit hâle geldiğini, hâl böyle iken muvazaalı acente olarak gösterilen dönemde davalı işveren işçisi olan müvekkilinin davalının diğer işçilerinin kıdem ve ihbar tazminatını ödediğini, işverenin işyerindeki faaliyeti nedeni ile ödemesi gereken giderlerin ve ayrıca davalı tarafça ödenmesi gereken tüm vergilerin...