Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7062 E., 2024/4741 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 27 Haziran 2024
- Esas No
- 2023/7062
- Karar No
- 2024/4741
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/355 E., 2023/726 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/545 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/17292 Esas, 2021/1383 Karar sayılı ilâmı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, kabul ve uygulamaya göre de infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bozma ilâmı üzerine İstanbul 22.
SAYISI : 2023/355 E., 2023/726 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/545 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/17292 Esas, 2021/1383 Karar sayılı ilâmı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, kabul ve uygulamaya göre de infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bozma ilâmı üzerine İstanbul 22.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/625 E., 2024/4745 K.27 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/677 E., 2024/4743 K.27 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9472 E., 2024/4740 K.27 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/562 E., 2024/4738 K.27 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7776 E., 2024/4739 K.27 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9650 E., 2024/4736 K.27 Haziran 2024