Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8062 E., 2024/4556 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Haziran 2024
- Esas No
- 2023/8062
- Karar No
- 2024/4556
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/401 E. 2023/142 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/618 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/2587 Esas, 2021/2878 Karar sayılı ilâmı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi ve mağdurun 12 yaşından küçük olması gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hükmün bozulmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
2. Manavgat 3.
SAYISI : 2021/401 E. 2023/142 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/618 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2021/2587 Esas, 2021/2878 Karar sayılı ilâmı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi ve mağdurun 12 yaşından küçük olması gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hükmün bozulmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
2. Manavgat 3.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8401 E., 2024/4560 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8360 E., 2024/4559 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8379 E., 2024/4557 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8374 E., 2024/4555 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8408 E., 2024/4553 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8386 E., 2024/4550 K.24 Haziran 2024