Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/229 E., 2024/4586 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Haziran 2024
- Esas No
- 2024/229
- Karar No
- 2024/4586
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/122 E., 2021/81 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2016/144 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/1778 Esas, 2020/5685 Karar sayılı ilâmı ile sanığa bozmadan sonra usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılıp hakları hatırlatılmadan ve zorunlu müdafii atanmadan savunmasının alınması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2.
SAYISI : 2020/122 E., 2021/81 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2016/144 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/1778 Esas, 2020/5685 Karar sayılı ilâmı ile sanığa bozmadan sonra usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılıp hakları hatırlatılmadan ve zorunlu müdafii atanmadan savunmasının alınması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9105 E., 2024/4591 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/751 E., 2024/4588 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3017 E., 2024/4589 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/213 E., 2024/4587 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7813 E., 2024/4577 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8972 E., 2024/4547 K.24 Haziran 2024