Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2465 E., 2024/7599 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Kasım 2024
- Esas No
- 2024/2465
- Karar No
- 2024/7599
- Konu
- Kasten yaralama
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/516 E., 2024/37 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2015/276 Esas, 2015/535 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2019/2223 Esas, 2021/26133 Karar sayılı ilamı ile; "Sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara karşı sanığın itiraz etmesi üzerine Silivri 1.
SAYISI : 2022/516 E., 2024/37 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2015/276 Esas, 2015/535 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2019/2223 Esas, 2021/26133 Karar sayılı ilamı ile; "Sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara karşı sanığın itiraz etmesi üzerine Silivri 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3175 E., 2024/7607 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2699 E., 2024/7606 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1418 E., 2024/7600 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2136 E., 2024/7598 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2163 E., 2024/7597 K.20 Kasım 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2825 E., 2024/7596 K.20 Kasım 2024