Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3547 E., 2024/6963 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/3547
- Karar No
- 2024/6963
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/828 E. 2024/668 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2008/1214 Esas, 2015/442 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.09.2018 tarihli ve 2018/5857 Esas, 2018/9377 Karar sayılı kararıyla özetle; ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının kabul edilmesi karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle çelişkiye neden olunması ve şartları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Ankara 5.
SAYISI : 2018/828 E. 2024/668 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2008/1214 Esas, 2015/442 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.09.2018 tarihli ve 2018/5857 Esas, 2018/9377 Karar sayılı kararıyla özetle; ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının kabul edilmesi karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle çelişkiye neden olunması ve şartları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Ankara 5.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/555 E., 2024/6978 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2721 E., 2024/6967 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3588 E., 2024/6966 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3582 E., 2024/6962 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/849 E., 2024/6961 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3384 E., 2024/6956 K.24 Ekim 2024