Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3588 E., 2024/6966 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/3588
- Karar No
- 2024/6966
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/69 E. 2022/226 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/107 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ve 2017/23252 Esas, 2021/5323 Karar sayılı kararıyla özetle; hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin yeniden tartışılması ve basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması nedenleriyle bozulmasına, karar verilmiştir.
2. Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/69 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-b-e, 62 ve 52/2-4.
SAYISI : 2022/69 E. 2022/226 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/107 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ve 2017/23252 Esas, 2021/5323 Karar sayılı kararıyla özetle; hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin yeniden tartışılması ve basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması nedenleriyle bozulmasına, karar verilmiştir.
2. Darende Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/69 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-b-e, 62 ve 52/2-4.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1586 E., 2024/6981 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/555 E., 2024/6978 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2721 E., 2024/6967 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3547 E., 2024/6963 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3582 E., 2024/6962 K.24 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/849 E., 2024/6961 K.24 Ekim 2024