Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/37167 E., 2024/11469 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozma sonrası, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
a) Mahkemece tekerrüre esas alınan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/369 Esas, 2011/397 Karar sayılı ilamının, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 30.10.2019 tarihli ve 2019/10155 Esas, 2019/13320 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bu hali ile tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek kaydın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
b) 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti...