Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/1396 E., 2024/6736 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)
SAYISI : 2018/131 Esas, 2023/482 Karar
Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:
KARAR
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "Miktar veya değeri 2.190 (İki bin yüz doksan) Türk Lirasını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir." 01.01.2023 tarihinden itibaren temyiz kesinlik sınırı 12.950,00 TL’ye yükseltilmiştir.
Davacı vekili, 4.804,00 Euro'nun 17.07.2013 tarihindeki Merkez Bankası kayıtlarına göre karşılığı olan 12.010,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup Mahkemenin 29.11.2023 tarihli kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuş ise ide temyize konu edilen toplam tutar olan 12.010,00 TL Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950,00 ’nin altında kalmaktadır.
Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
KARAR:
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye...