Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5739 E., 2024/283 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVA TARİHİ : 10.10.2016
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, Davalı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Davacı asil 10.10.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; tehdit suçundan yapılan yargılama sonucunda 5 ay hapis cezası aldığını, temyiz etmesine rağmen hükmün kesinleşerek 28.04.2011 tarihinde ceza evine girdiğini, 16.08.2011 tarihinde tahliye olduğunu, temyiz talebinin reddine dair kararı temyiz etmesi ile yargıtay incelemesi ile kararın bozulması ile yapılan yargılama ile beraat ettiğini, devlet memuru olduğundan maaşını alamadığını, haksız tutuklu kaldığı günler bakımından tazminat talep etmiştir.