Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6360 E., 2024/179 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/153 E., 2022/226 K.
SUÇ : Taksirle Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/77 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddenin birinci fıkrasının (d) bendi ve 62 inci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/77 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.