Yargıtay 12. Ceza Dairesi

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : 466 sayılı yasa uyarınca tazminat
DAVA TARİHİ : 13.12.2019
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Gerekçeli karar başlığında "466 sayılı yasa uyarınca tazminat" yerine "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilerek
gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 13.12.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Davacının 14 Eylül 1980 tarihinde gözaltına alındığını, 19 gün gözaltından sonra 03.10.1980 tarihinde tutuklanıp, 13.03.1983 tarihinde tahliye edildiğini, hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, düşme kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.01.2013 tarihli, 2012/7907 E., 2013/128 K.