Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1315 E., 2024/4921 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/1315
- Karar No
- 2024/4921
- Konu
- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/243 E., 2015/518 K.
SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen karara ilişkin tebliğ işlemi sanığın bildirdiği MERNİS adresinde doğrudan anılan Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapıldığından usulsüz olduğu anlaşılsa da, infaz aşamasında sanığın 22.10.2015 tarihli "Ankara 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/243 Esas sayılı kararı ile para cezası ile cezalandırıldım..." şeklindeki yazılı talep dilekçesinden ve incelenen tüm dosya içeriğinden sanığın öğrenme tarihinden itibaren 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle...
SAYISI : 2015/243 E., 2015/518 K.
SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen karara ilişkin tebliğ işlemi sanığın bildirdiği MERNİS adresinde doğrudan anılan Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapıldığından usulsüz olduğu anlaşılsa da, infaz aşamasında sanığın 22.10.2015 tarihli "Ankara 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/243 Esas sayılı kararı ile para cezası ile cezalandırıldım..." şeklindeki yazılı talep dilekçesinden ve incelenen tüm dosya içeriğinden sanığın öğrenme tarihinden itibaren 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2110 E., 2024/4924 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11513 E., 2024/4923 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12312 E., 2024/4922 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10217 E., 2024/4920 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2371 E., 2024/4919 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11530 E., 2024/4918 K.2 Ekim 2024