Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1019 E., 2024/4922 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/1019
- Karar No
- 2024/4922
- Konu
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2021/335 E., 2022/1355 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı
reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I-GEREKÇE
Sanığın yokluğunda verilip 09.08.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
II-KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı madesinini ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.
EK KARAR SAYISI : 2021/335 E., 2022/1355 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı
reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I-GEREKÇE
Sanığın yokluğunda verilip 09.08.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
II-KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı madesinini ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/11191 E., 2024/4821 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14454 E., 2024/5006 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/12490 E., 2024/4942 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/19988 E., 2024/4925 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1117 E., 2024/4840 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/7873 E., 2024/4833 K.6 Mayıs 2024