Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10092 E., 2024/4454 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/119 E., 2015/78 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten yaralama (3 kez) suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-3-5, 86/2,3-a ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/119 Esas, 2015/78 Karar sayılı kararı ile, sanığın;
1.Çocuğun nitelikli cinsel istismarı iki ayrı kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,
2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-a maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılamsına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.