Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11955 E., 2024/6383 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan davada, Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/199 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararı ile; sanık ile mağdurenin arkadaş oldukları, olay tarihinde kaçmaya karar verdikleri, sanığın geceleyin mağdurenin ailesiyle yaşadığı evine giderek onların rızası olmadan eve gizlice girdiği, sonrasında mağdurenin evden kaçarak sanıkla buluştuğu, buradan İkizafer köyüne gittikleri ve kaldıkları evde sanıkla mağdurenin cinsel ilişkiye girdikleri, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104/1 ve 53.