Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14023 E., 2024/5742 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli, 2015/221 Esas, 2015/1393 Karar sayılı kararı ile olay günü arazide keçilerini otlatan katılan ...'ın yanına gelen sanığın burada arkasından sessizce yaklaşarak ellerini tutup arkasında birleştirdiği, arkasından sarılarak kendisine doğru çektiği, akabinde katılanı zorla yere oturttuğu, katılanın çığlık atması ve yerden taş alması üzerine katılan sanığın olay yerinden kaçtığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hali ile 102 ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.